Lata 80. były okresem trudnym dla obu stron. Gospodarka Izraela zaczęła się załamywać pod ciężarem ogromnych wydatków na obronę i stała się coraz silniej zależna od pomocy amerykańskiego sojusznika. Organizacja Wyzwolenia Palestyny wciąż toczyła wojnę, której nie mogła wygrać. Na terytoriach okupowanych zaczęli pojawiać się izraelscy osadnicy, co wzbudziło nowe animozje i niepokój. Niektórzy osadnicy uważali, że zagospodarowują niezasiedlone tereny, lecz wielu innych kierowało się względami religijnymi, wierząc, że odzyskują w ten sposób dla swego państwa jego starożytne, biblijne dziedzictwo. Społeczność międzynarodowa była nastawiona krytycznie do tej powolnej aneksji. która odbywała się wbrew rezolucji ONZ nr 242 z roku 1967 wzywającej do zawarcia pokoju z uwzględnieniem granic sprzed 1967 roku. Jednak, pomimo pewnych zastrzeżeń, USA popierały Izrael i inne państwa niewiele mogły zdziałać w tej sprawie. Co więcej, od roku 1977 rząd izraelski tworzyła prawicowa partia Likud, która w większości spraw zajmowała nieprzejednane stanowisko i choć pod naciskiem z zewnątrz czasem zmieniała swój stosunek do pewnych kwestii, to wyraźnie popierała rozwój żydowskiego osadnictwa.